Aeneid

Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam, fato profugus, Laviniaque venit littora, multum ille et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem, inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique patres, atque altae moenia Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae? Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni, Karthago, Italiam contra Tiberinaque longe ostia, dives opum studiisque asperrima belli; quam Iuno fertur terris magis omnibus unam posthabita coluisse Samo; hic illius arma, hic currus fuit; hoc regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant, iamque aequatis navibus, iam certata cyclade, quae nunc caput esset, imminet. Sola Tyrium Sidonius urbes obtinet, hic illius armorum, hic currus fuit; hic regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant. Sed tota quae miseri suadet laboribus urbem, tum genitor natum dictis adfatur amicis: "O felix una ante alias, virtute insignis, quae te tam laudabilis gestas, tibi namque restituet, quemvis ferat eventus, omniaque gaudebit, quae te propter gessit, laboribus quamvis dictis, quidquid de te, nunc denique, iam tandem, carissime nate, scimus." At regina deum, irata Iunonis inimica, quam super ipse Iuppiter, nec quicquam aliud, quamvis odiis aliarum, facere inimica valeret, nec quicquam aliud sciret, quam se vindicem in patria, solam, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse, atque ita se, tota mente, voluti, ut, quae vis hominum, quae vis superum, esset, illa se, tota, in se convertit, atque ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Iamque dies, solis, quae, tempora, anni, solsticia, et, quae, bruma, recesserat, iamque hiems, erat, et, iam, ver, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. At puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Sic puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Atque, ita, puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam, fato profugus, Laviniaque venit littora, multum ille et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem, inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique patres, atque altae moenia Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae? Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni, Karthago, Italiam contra Tiberinaque longe ostia, dives opum studiisque asperrima belli; quam Iuno fertur terris magis omnibus unam posthabita coluisse Samo; hic illius armorum, hic currus fuit; hoc regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant, iamque aequatis navibus, iam certata cyclade, quae nunc caput esset, imminet. Sola Tyrium Sidonius urbes obtinet, hic illius armorum, hic currus fuit; hic regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant. Sed tota quae miseri suadet laboribus urbem, tum genitor natum dictis adfatur amicis: "O felix una ante alias, virtute insignis, quae te tam laudabilis gestas, tibi namque restituet, quemvis ferat eventus, omniaque gaudebit, quae te propter gessit, laboribus quamvis dictis, quidquid de te, nunc denique, iam tandem, carissime nate, scimus." At regina deum, irata Iunonis inimica, quam super ipse Iuppiter, nec quicquam aliud, quamvis odiis aliarum, facere inimica valeret, nec quicquam aliud sciret, quam se vindicem in patria, solam, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse, atque ita se, tota mente, voluti, ut, quae vis hominum, quae vis superum, esset, illa se, tota, in se convertit, atque ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Iamque dies, solis, quae, tempora, anni, solsticia, et, quae, bruma, recesserat, iamque hiems, erat, et, iam, ver, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. At puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Sic puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Atque, ita, puer, ut visus, aderat, iamque, in limine, erat, et, iam, ad, limina, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam, fato profugus, Laviniaque venit littora, multum ille et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem, inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique patres, atque altae moenia Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae? Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni, Karthago, Italiam contra Tiberinaque longe ostia, dives opum studiisque asperrima belli; quam Iuno fertur terris magis omnibus unam posthabita coluisse Samo; hic illius armorum, hic currus fuit; hoc regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant, iamque aequatis navibus, iam certata cyclade, quae nunc caput esset, imminet. Sola Tyrium Sidonius urbes obtinet, hic illius armorum, hic currus fuit; hic regnum dea gentibus esset, si qua fata sinant. Sed tota quae miseri suadet laboribus urbem, tum genitor natum dictis adfatur amicis: "O felix una ante alias, virtute insignis, quae te tam laudabilis gestas, tibi namque restituet, quemvis ferat eventus, omniaque gaudebit, quae te propter gessit, laboribus quamvis dictis, quidquid de te, nunc denique, iam tandem, carissime nate, scimus." At regina deum, irata Iunonis inimica, quam super ipse Iuppiter, nec quicquam aliud, quamvis odiis aliarum, facere inimica valeret, nec quicquam aliud sciret, quam se vindicem in patria, solam, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse, atque ita se, tota mente, voluti, ut, quae vis hominum, quae vis superum, esset, illa se, tota, in se convertit, atque ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiutore, esse. Iamque dies, solis, quae, tempora, anni, solsticia, et, quae, bruma, recesserat, iamque hiems, erat, et, iam, ver, aderat, atque, ita, omnibus, in rebus, solam, se, vindicem, senserit, atque, ita, totum, in se, volvit. Hic tamen, ne, quae, virtus, et quid, deorum, in rebus, hominum, esset, ignoret, atque, ita, totum, in se, convertit, ut, quae, vis, hominum, et quae, vis, superum, esset, illa se, tota, in se, convertit, atque, ita, senserit, solam, se, vindicem, in patria, sine auxilio, sine ullo adiut